پیشگیری از وقوع جرم یک تخصص است!
دیروز در سایت ها خواندم که به گزارش اداره کل روابط عمومی و تشریفات قوه قضاییه آیتالله آملی لاریجانی با صدور حکمی حجتالاسلام والمسلمین سید علیرضا صدرحسینی را به سمت «معاون اجتماعی و پیشگیری از وقوع جرم قوه قضاییه» منصوب کرد. در حکم منتشره در پایگاههای اطلاع رسانی مجازی چنین آمده است: «نظر به سوابق علمی و اجرایی ارزنده جنابعالی در حوزه و دانشگاه، به موجب این ابلاغ به سمت معاون اجتماعی و پیشگیری از وقوع جرم قوه قضاییه منصوب میشوید».
آنچه از این تعبیر به نظر این حقیر رسید ارتباط تنگاتنگ «سوابق علمی و اجرایی» معاون جدید اجتماعی و پیشگیری از وقوع جرم قوه قضاییه با علم جرم شناسی و جامعه شناسی جنایی بود؛ به همین علت جستجویی در فضای مجازی انجام دادم تا بیشتر با ابعاد علمی و اجرایی ایشان آشنا شوم.
وبسایت شخصی ایشان به نشانی www.sadrsite.com حاکی از مقام والای علمی و پژوهشی ایشان در عرصه فقه و اصول، علوم قرآنی و عرفان بود و تدوین مقالات متعدد در مجلات علمی معتبر گویای این مدعی.
البته این نحو انتصاب خیلی عجیب نبود؛ پیش از این نیز سردار ذوالقدر با لیسانس اقتصاد و کارشناسی ارشد مدیریت دولتی و دکترای مدیریت راهبردی مسوولیت این بخش را در قوه قضاییه برعهده داشت.
نگارنده در توانمندی این بزرگواران و جایگاه علمی ایشان بحثی ندارد، تنها توجه دادن به آثار این انتصاب ها را وظیفه خود میداند. به نظر می رسد چنین انتصاب هایی اولا درست مثل این است که یک روحانی یا نظامی را به سمت ریاست سازمان پزشکی قانونی منصوب کنند! مسلما چنین برخوردی با دانش جرم شناسی و دانشمندان آن موجب سلب انگیزه از دانشجویان در حال تحصیل حقوق جزا و جرم شناسی کشور در مقطع کارشناسی ارشد و دکتری می شود و استادان و پژوهشگران این عرصه را دلسرد می کند، زیرا اگر این دانش در اصلی ترین پایگاه حاکمیتی خود هیچ جایگاهی ندارد چرا باید کسی عمرش در مسیر کسب آن تلف کند؟
ثانیا این اشخاص هر چقدر صادق و کوشا و دلسوز باشند به علت عدم آشنایی کافی با فضای این عرصه مدت قابل توجهی را باید صرف شناخت محیط و کنشگران موثر آن کنند که عمده مدت مدیریت ایشان را به خود اختصاص خواهد داد.
ثالثا در بسیاری موارد نیز دیده می شود که این شخصیت ها با اصرار مقامات و به نوعی با رودربایستی این مناصب را می پذیرند و هیچ تمایلی به احراز آن ندارند. همین فقدان انگیره و تمایل نیز سبب می شود کارها بر زمین بماند!
دلمردگی و افسردگی که امروزه در بسیاری از دانشگاهیان مشاهده میشود و بیارزش شدن مقام تحقیق که از قضا آثار سوء آن دامن قوه قضا را نیز گرفته است، ناشی از همین نحو برخوردهاست.
«پیشگیری از جرم» که اصطلاحی از مصطلحات علم جرم شناسی و شاخه ای از جرم شناسی کاربردی است اگر راه منحصر نجات قوه قضاییه از بحران تورم پروندههای کیفری نباشد یکی از اصلیترین راههای آن است و گماردن اشخاص غیرمتخصص بر منصب معاونت پیشگیری چیزی نیست جز نقض غرض! پیشگیری باید به سرعت از عصر ترجمه خارج شده و بومی سازی شود که این امر جز با همکاری قوه قضاییه و دانشکده های حقوق جزا و جرم شناسی صورت نمی پذیرد!
No comments:
Post a Comment